Avond.

Na een paar super zonnige dagen te hebben gehad, besluiten Engel en ik om de rest van de week naar Zonnemaine te vertrekken. Na een uurtje rijden, zijn we goed en wel aangekomen. Diva onze hond springt uit de auto en gaat direct op zoek naar fris water, ocharme ! Diva zit niet graag in de auto, ze voelt zich er opgesloten en kan er ook niet in slapen, ze draait en keert, wil vooraan in de auto komen zitten en jankt voortdurend. Ook reispilletjes helpen niet integendeel ze wordt er enkel nog zieker van. Wanneer er niet te veel bagage is, zet ik me op de achterbank zodat Diva en ik contact hebben en ik haar kan troosten. Ja hoor dit heeft ze graag en ze wordt er rustig van, mijn bange hond ! 
Terwijl Diva geniet van haar bakje fris water, halen Engel en ik de bagage uit de auto en maken ondertussen plannen voor vanavond. Ons huisje ligt er proper bij en het doet steeds deugd om er te verblijven en binnen te gaan. Alles ligt er nog netjes bij zoals we het de laatste keer hebben achtergelaten. Engel stelt voor om een visschotel te bestellen en af te halen zodat we straks op ons gemakje zijn met het avondeten. Ondertussen maak ik ons bed op en verlucht de kamers, dek de tafel en maak een flesje wijn open, heerlijk denk ik bij mezelf ! 
De tijd vliegt en terwijl we aan het genieten zijn van onze visschotel, krijgt Engel een smsje. Ik zie Engel zijn voorhoofd fronsen en hij trekt een lang gezicht gevolgd met een diepe zucht ! 
' Wat is er ?' Vraag ik ongerust.
' Geloof je dit nu, ik moet naar het werk !' Zegt Engel teleurgesteld.
' O nee… meen je dat nu ?' Vraag ik eveneens met een teleurgestelde stem.
' Er zijn problemen met buitenlandse zakenpartners en met mijn analyse systeem, zodus mijn aanwezigheid is daar vereist !' Zegt Engel terwijl hij verder eet en zijn wijntje niet meer aanraakt.
' Goh… als het niet anders kan, moet je straks maar vertrekken hé !' Ondertussen nip ik van mijn wijntje en merk dat mijn schotel me plots niet meer smaakt.
Ook Engel stopt met eten en gaat zich opfrissen. Iets later vertrekt hij dik tegen zijn zin richting binnenland. Diva begrijpt het niet zo goed en ik wuif nog eens even om het gemis niet te laten blijken. 
En dan besef ik plots dat ik helemaal alleen de avond moet doorbrengen.
Diva nestelt haar gezellig neer en slaapt, tja... daar heb ik ook niks aan. Ze zal zich nog wat verward voelen en misschien wat misselijk van de autorit. Ik besluit om de afwas te doen en me nog wat buiten te zetten nadat ik de tuinmeubelen heb afgewassen. Mijn gedachten gaan naar Engel die nog steeds onderweg is naar het probleem ! We hadden er zo naar uit gekeken om samen te genieten van dit super zonnig weertje en de avondzon. Naar mate de avond verstrijkt geraak ik meer en meer geïrriteerd en ben onrustig. Diva merkt dit ook op maar ze voelt zich zo slap en wil enkel slapen. 
Pff… na een paar keer uit mijn luie tuinzetel te komen besluit ik om alleen een kleine wandeling te doen want Diva krijg ik niet wakker. 
Het wandelen heeft me geen deugd gedaan, ik had de juiste schoenen niet aan zodus pijnlijke voeten tot gevolg, grr... !
Ook de avondzon had zich verstopt achter donkere wolken en maakte me duidelijk dat ik geen zonsondergang ga zien, ook dat viel niet mee pff… !
Een paar uurtjes verder en ik loop nog steeds geërgerd rond. Het is ondertussen donker geworden en de warmte hangt in huis maar dat vind ik niet erg. Diva heeft er blijkbaar ook geen last van want die ligt nog steeds in dromenland. 
Bij deze besluit ik ook om mijn bedje op te zoeken en hopelijk krijg ik slaapkriebels en beland ik ook in dromenland. 
Pff... Grr…
Ik kan de slaap maar niet vatten en draai en keer zodanig dat mijn lakens er niet meer netjes bijliggen. Het gesnurk van Diva maakt mij zenuwachtig en ik geef haar een por. Eigenlijk ben ik jaloers op mijn hond omdat ze zo zalig ligt te dromen en niet meer onrustig is. Ik besef plots wat ik had gedaan en aai mijn hond alsof mijn leven er vanaf hangt en voel spijt van binnen. Diva is vergevingsgezind en geeft me haar pootje met een sappig likje erbij… ik huil van woede en spijt ! 
De avond heb ik samen met Diva op de vloer doorgebracht. De hond voelde zacht en warm aan, ikzelf lag op een deken en liet Diva haar zachte oorflappen door mijn vingers glijden en ja hoor ze genoot ervan.
De stilte en de donkere kamer gaven me een goed gevoel en de woede vloeide weg uit mijn lichaam, ik glimlach en voel me plots gelukkig. 
De avond werd middernacht ! 
Ik slaap eindelijk ! 
XXX