Vakantie !

Jaren geleden, vele jaren geleden, gingen we iedere zomervakantie naar zee. Niks ongewoon maar voor mijn oudere zussen en mezelf als jongste telg  was dit een prettig vooruitzicht en een avontuurlijke belevenis. De auto werd volgeladen met lederen valiezen en op de auto werden er nog een paar valiezen vastgemaakt, iedereen nam plaats in papa zijn oude ford stationwagen nu noemen ze dat een 'break !'  Mijn tienerzussen waren zenuwachtig en begonnen met elkaar te kibbelen en te 'kijven', ikzelf kan me de muziek van de jaren zeventig nog herinneren want ik hoor moeke de hele weg door meezingen.
Vooraleer we aan de reis begonnen, moesten we allemaal een goed eindrapport afleveren, 'ja, papa was heel streng maar correct !' en het was een stimulans om je best te doen op school. Eén zus had zich er niet aangehouden en zou drie weken bij tante Cor blijven, ze werd er ook wel rotverwend maar er was geen strand, zee en vakantievrienden. Ze miste ons zo hard dat papa haar na vier dagen al was gaan ophalen en zus beloofde om alle schooljaren haar best te doen, haar belofte kwam uit want ze werd advokaat ! 
Op de lagere school vond ik het een beetje gênant om te vertellen waar we ieder jaar op vakantie gingen. De klasgenoten spraken altijd over Middelkerke of Blankenberge en ik zat verveeld  met Koksijde !  Daarom loog ik ieder jaar tegen de juf en sprak over Blankenberge, een leugentje voor 'mijn' bestwil, dacht ik toen. Tot mijn moeke als verrassing mij kwam ophalen aan de schoolpoort en de juf haar vertelde over mijn super goed rapport en dat de vakantie een leuke ontspanning zou zijn en wenste ons een toffe vakantie toe in 'Blankenberge !' Onmiddellijk begreep moeke dat er een misverstand was maar ze zweeg, mijn moeke is een verstandige en beleefde vrouw, ze gaf de juf een hand en een vriendelijke groet.
Tja ... ikzelf begon te blozen en zakte dieper weg in de grond. Ik biechtte alles op aan mijn moeke en verwachtte een preek maar in de plaats daarvan begon ze heel hard te lachen en ze kreeg zelfs tranen in haar ogen waardoor haar make-up was uitgelopen !  Tijdens onze terugweg naar huis kregen we allebei de slappe lach en moeke zei enkel 'maar muisje toch, ik vind het helemaal niet erg, maar na je lagere school wel  de waarheid vertellen aan de juf hé !'
'Ze begreep me ! ' ons moeke Cézarine.
Ieder jaar huurden mijn ouders hetzelfde vakantiehuisje in een privaat recreatiedomein ' T Liefoord.' Voor ons voelde dit als thuis komen en dit voor drie weken lang. Het huisje was op vijf minuutjes stappen van het open zwembad, speeltuin, winkel en eethuis. Er was ook animatie voorzien, onder begeleiding van gekwalificeerde en gediplomeerde leiders en leidsters, naar gelang de leeftijd van de kinderen. Er werden spelletjes gespeeld, toernooien georganiseerd, geknutseld, tafeltennis, goh ... voor iedereen was er wel iets te beleven. Geweldig vonden wij dat ! 
Iedere ochtend gingen wij en onze vakantievrienden zwemmen nog voor het ontbijt, wij voelden ons vrij, speels en uitgelaten 'on'voorzichtig ! Wij waren echte deugenieten met onze lange blonde haren mooi verdeeld  in twee 'kleskes' sprongen wij van de spingplank en plonsden met geweld het water in ! Dolle pret alom !  Iedere zus had haar eigen 'beste' vriendin ook ik had een 'beste' vriendin, Annabelle ! 
Annabelle droeg een bril en een beugel want ze had schuine tanden en ze keek een beetje loens, niemand wou haar als vriendin zodus uit medelij en omdat ik ook een bril droeg was zij mijn vriendin geworden. 
Goh ... nobody is perfect ! 
Onze vakanties waren voor onze ouders een uitlaatklep, ze hadden allebei een drukke job en de zorgen voor hun kroost. Wij waren daar op onze jonge leeftijd niet mee bezig en vonden dat allemaal gewoontjes en vanzelfsprekend. Tot er op een dag een brief aankwam met de mededeling dat het vakantiedomein ' T Liefoord '  een opvangverblijf zou worden voor zieke mensen en kinderen. Groot was ons verdriet die dag, we waren ons vakantiehuisje kwijt, het zwembad, ons jeugdclubje, onze vrienden, ... 
Vele jaren later en Annabelle nooit meer teruggezien, hebben mijn zussen en ikzelf een eigen gezin en geven de liefde voor de zee door aan onze kinderen. Paps en mams, onze ouders, zijn nooit meer teruggekeerd naar Koksijde, ze houden liever hun vakantieherinneringen zoals ze waren in de jaren zeventig.  
Weg met de vriendschappen, open zwembad, speeltuin, winkel en eethuis maar de vakantieherinneringen blijven voor eeuwig in mijn hoofd en soms bij het navertellen aan mijn kind krijg ik binnenpretjes en vreugde momenten maar ook heimwee en een krop in mijn keel ! 
'Ja dat waren mijn onbezonnen en heerlijke zomervakanties samen met mams en paps en mijn kibbelende grote zussen !'
Xxx